About

Sunday, 23 July 2017

इतिहासाची ऐसीतैशी

इतिहासावर एक सचित्र ग्रंथ लिहिण्याचा मनोदय आहे. त्यात पानपताच्या युद्धात मराठ्यांचा विजय झाला व अब्दाली पराभूत होऊन पळून गेला अस लिहिण्याचा मानस आहे. तसेच शक, हूण, मुघल, पोर्तुगीज, इंग्रज यांना प्रत्येक लढाईत एत्तदेशीयांनी पराभूत केले व हा देश कधीही गुलाम नव्हता अस क्रांतिकारक प्रकरण टाकणार आहे.
यातुन प्रेरणा घेऊन भारतीय लोकांची गुलाम, पराभूत मानसिकता बदलावी असा माझा उदात्त हेतू आहे.

पेशवे हे ब्राह्मण नसून शूद्र होते हे मी आवर्जून नमूद करणार आहे. तसेच दुसऱ्या बाजीरावाने वटहुकूम काढून आपल्या राज्यात आंतरजातीय विवाह सक्तीचे केले होते. त्यामुळे त्या काळात झालेला प्रत्येक विवाह हा आंतरजातीय होता यावरही एक प्रकरण लिहिण्याचा मानस आहे. यामुळे ब्राह्मण द्वेष कमी होऊन जातीय सलोखा वाढीस लागावा असा उदात्त हेतू आहे.

शिवाजी महाराजांच्या सैन्यात 2245 तुकड्या होत्या. व त्या प्रत्येक तुकडीत भारतातल्या 2245 नोंदीकृत जातींचा एक एक प्रतिनिधी शिलेदार होता. आणि या सर्व तुकड्यांवर 2245 वेगवेगळ्या जातींचे सेनानायक होते. यावर विस्तृत प्रकरण लिहिणार आहे. छत्रपतींच्या प्रतिमेचा फायदा होऊन या लेखनामुळे जातीअंताच्या लढ्यास बळ मिळावे, एकसंध समाज निर्माण व्हावा असा आदर्शवाद यामागे आहे.

या सर्व लेखनाला मी कोणताही पुरावा देणार नाही. कारण लिखित पुराव्याना आम्ही ब्राह्मणी पद्धत मानतो. 'जाणीवेला' जाणवते तेच सत्य मानण्याने आपली फसगत होते. 'नेणिवे' तल्या नोंदीच दिशा दिग्दर्शनाचे काम करतात. त्यामुळे हे सर्व तर्कट मी केवळ 'तर्काच्या' आधारे रचणार आहे.

प्रस्तावना लिहिण्यासाठी होतकरू इतिहास लेखक श्री श्रीमंत कोकाटेना विनंती करणार आहे. हे पुस्तक कोणीच प्रकाशकाने प्रसिद्ध केले नाही तर स्वतःच फेसबुकवर प्रसिद्ध करण्याचा व कोणीच वाचले नाही तर स्वतः च 200 फेक अकाऊंट काढून प्रत्येक अकाउंट वरून आठवडाभर अस वाचून पारायणे करण्याचाही मानस आहे.

©सुहास भुसे

अभ्यासू ब्राह्मण

एका गावात देवेंद्रपंत नावाचा एक दशग्रंथी ब्राह्मण राहत होता. स्नान, संध्या, जपतप सगळं सोवळ्यात काम. कोणत्याही गोष्टीची अभ्यासाच्या नावाखाली अतिचिकित्सा करून प्रश्न लोंबकळवत ठेवण्याची त्याला उत्तम हातोटी होती.

एक दिवस नदीवर गेला. स्नान करून ओल्या वस्त्रात परतताना पायाखाली एक चिंधी आली. देवेंद्रपंतांचे अभ्यासू चिकित्सक मन जागे झाले. ही चिंधी कोणाची ? स्पृश्याची की अस्पृश्याची ?
शंकेला जागा नको म्हणून पंत पुन्हा नदीवर गेले व चार बुड्या मारल्या. ओंजळीत पाणी घेऊन आचमन करताना भाताचे एक शीत तोंडात गेले. झालं. देवेंद्रपंतांचे चिकित्सक मन पुन्हा जागे झाले. हे कुणाचं खरकट ?
या प्रश्नाचा आता समूळ अभ्यास केला पाहिजे.

शीत कोणाचे याचा अभ्यास करण्यासाठी देवेंद्रपंत नदीकाठाने वर निघाले. चांगले पाच सहा मैल चालत गेल्यावर वरच्या अंगाच्या गावात काही लोक मोठं मोठी भांडी धूत होते.
पंतांनी विचारलं, भाताचे भांडे तुम्हीच घासले का ?
लोक म्हणाले, हो.
पंतांनी पुढचा अभ्यासू प्रश्न केला. 'कशाचे जेवण होते ?'
लोक म्हणाले, ' पाटलाच्यात काल जागरण गोंधळ होता, पाच बोकडं कापली होती. त्याचीच भांडी आम्ही धूत होतो.'
पंत कुचमले. शिव शिव म्हणत नदीत पुन्हा चार बुड्या मारल्या.

हा सगळा प्रकार होईपर्यंत त्यांना चांगलीच भूक लागली होती. गावात एखादे ब्राह्मणाचे घर आहे का याचा अभ्यास करून आधी जेवले पाहिजे बुवा.
विचारत विचारत पंत एका घरासमोर आले. घरातून बाई म्हणाली,
'हो, हे ब्राह्मणाचे घर आहे.'
भरपेट जेवण झालं. सगळं व्यवस्थित झाल्यावर बाईनी विचारलं,
'तुम्ही फार अभ्यासू दिसता तोंडावरून. मला एक प्रश्न विचारायचा आहे. मला योग्य मार्ग दाखवा.'
पंत म्हणाले बोला.
बाई म्हणाली, ' माझा नवरा ब्राह्मण आहे व मी मुसलमानाची आहे. त्यामुळे प्रश्न असा निर्माण झालाय की आमचा जो मुलगा आहे त्याची सुंता करावी कि मुंज ?'

पंत पुन्हा कुचमले. चिकित्सक मन जागृत झालं. प्रायश्चित्त म्हणून जंगलात जाऊन तपोभ्यास करावा म्हणून स्वारी निघाली.
जंगलात अभ्यास करता करता रात्र झाली.
देवेंद्रपंत आपलं पोट सावरत एका झाडावर चढले.
वर जाताना एका फांदीवरून पाय घसरला. पंत फांदीच्या जाळ्यातून खाली पडू लागले.
पडता पडता हाताला एक फांदी लागली. पंत तिला पकडून लोंबकाळू लागले.
आता काय करावे ? बिकट प्रश्न असला तरी अभ्यास केल्याशिवाय निर्णय कसा घ्यायचा बरं ? खाली खोल दरीच असली म्हणजे ?
देवेंद्रपंत रात्रभर त्या फांदीला धरून लोंबकळत राहिले.
सकाळी फटफटल्यावर खाली पाहतात तो दोन फुटावर जमीन !

:- साठा उत्तराची कहाणी.. अभ्यास पूर्ण झाल्यावर सगळी चिकित्सा करून पाचा उत्तरी सुफळ संपूर्ण करण्यात येईल.

©सुहास भुसे